حتی اگر بعضی ها نخواهند ...تبریک به خانواده سینما .

حتی اگر  دو روز دیگر فرهادی هم عوض شود ...فعلا تبریک به خانواده سینما .

حتی اگر جدایی نادر از سیمین برای برخی ها هنوز جای شک داشته باشد . ..تبریک به خانواده سینما .

حتی اگر فرهادی کراوات زده باشد..اگر تمام جوایز تمام جشنواره های دنیا سیاسی باشد . اگر جان به جانش کنی به قول بزرگی اساس سینما کفر است . اگر بعضی ها خوشحال باشند که فرهادی در این مراسم با هیچ زنی دست نداد . و خانم های مبتذل از پشت فرهادی در رفتند تا در قاب تصویر نباشند ........

تبریک به خانواده سینما

به خاطر اعتماد به نفس و اقتدار فرهادی وقتی که تمام چهره های معروف سینمایی را پس زد و روی سن رفت .

به خاطر کلمات آرام و با طمانینه ای که سرشار از غرور وعزت نفس بود .

به خاطر اینکه برنده شدنش دست کمی از برنده شدن فوتبال ایران در جام جهانی نداشت اگر فهمش را داشته باشیم .

به خاطر اینکه وقت جایزه گرفتنش ملت ایران را فراموش نکرد و ثابت کرد او فیلمسازی نیست که از جشنواره ها غره شود و بشود شبیه همانهایی که از تبدیل شدن او به آنها هراس  داریم .

به خاطر آن جملات سحرانگیزش :" مردم ایران صلح دوست هستند." یعنی اینکه آنها را بشناسید چنانکه هستند نه چنانکه این همه سال شنیده اید .

به خاطر اینکه فیلمش رقیبان گردن کلفتی داشت .

به خاطر اینکه سینمای اخلاقی و سالم و فلسفی ایران را برعرش نشاند .

به خاطر اینکه ثابت کرد فیلمش از یک کشور عرفانی اشراقی آمده است .

به خاطر بودنش .

...................................................................................................................

چند روز بعد ....

وقتی به طور تصادفی این عکس فرهادی را در یکی از سایت ها دیدم با زیر نویس خبرگزاری مهر که انگار پشیمان شده و زود برش داشته بود...و در همان یک لحظه ، سایتها روی هوا زده بودند...برای جستجوی عکس های بیشتر سرچ کردم و دیدم نود درصد نتایج جستجو ، نشان داد که سایتهایی که عکس فرهادی را در فرودگاه گذاشته بودند فیلتر شده اند!!!!!!!!!!!!!!!!!فقط یک سوال :" چرا"

.

آری این آغاز دوست داشتن است

گرچه پایان راه ناپیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست ...

                                                                           فروغ فرخزاد 

گفت : "این روزها یاد گذشته می کنی؟ نکند داری تمام می شوی ؟"

-she said not to go there

آمدم بگویم کلمات انگلیسی گاهی روی سرمان هوار می شود که فکر کردم برگهای پاییز مثل چیپس زیر پایمان صدا می کند ...چیپس ! خودم مچ خودم را گرفتم .

گفتم :" دلیلش ساده است . گذر عمر ..."

گفت:" از کی تا حالا رمانتیک شده ای ؟ "

باز آمدم بگویم انقدر کلمات انگلیسی برای چه ؟ خوب بگو احساساتی ....بعد رفتم توی فکر که احساساتی هم خودش احتمالا ریشه عربی دارد بعد رفتم سراغ کلمه احتمالا ...که سرچهار راه رسیده بودیم .

گفت:" بیمارستان شریعتی!"

اولین تاکسی !خود رو مسافر بر(لابد )! جلوی پایمان نگه داشت. سوار شدیم . ساکت ماندم .

گفت:" چقدر بعضی ها حرف در بیارن ..." و گفت  و گفت  و بعد هم که دست داد و پیاده شد . 

به خودم گفتم : " زندگیم شبیه تکه های پاره پوره  پارچه ای است  که باید یک روز سر فرصت آنها را به هم بچسبانم. نمی خواهم از آن چهل تکه های مادر بزرگ باشد که  حالا به این نتیجه رسیده اند  خودش هنر بزرگی است .

در این چهل تکه ، هارمونی هم نمی خواهم . هنر کنم به هم وصلشان کنم .

نگوییم هارمونی بگوییم هماهنگی . نگوییم ریتم . بگوییم ضرباهنگ .حالا هرچه هست ...

پیاده که شدم  فهمیدم  این جمله هم مال خودم نبود ، مال فیلم هامون بود "باید      تکه های پراکنده زندگیم را به هم بچسبانم .علی ..علی ..علی عابدینی کجایی ؟ علی مولای من ..آقای من ..."

"علی ، را دوست داشت. علی هم دوستش داشت ."(این دو جمله هم که مثل مشق های دوره مدرسه شد . یکی را باید با قرمز بنویسم یکی را با مشکی : علی را دوست داشت (نقطه سرخط) علی هم دوستش داشت .(نقطه تمام )

 وقتی پیاده می شد ملاحظه اش را کردم . می دانستم خسته است و دل و دماغ ندارد . علی که بالاخره ازدواج کرد و خودش هم دوباره ازدواج می کند یا می افتد دنبال اقامت یک کشور را گرفتن و  ...اصلا برای چه می خواهی بدانی . از همان سوداهای همیشگی است . سودا...

و راستی سودا یعنی لکه سیاه ؟اینجا که یعنی جنون . شاید...

هجده سال قبل می گفت : " دیوانه علی ام."( هجده سال قبل سودای علی را در سر داشت .)

یک برگ زیرپایم صدا کرد. مثل چیپس .

she said not to go there'

گفت : "این روزها یاد گذشته می کنی؟ نکند داری تمام می شوی ؟"

آمدم بگویم کلمات انگلیسی گاهی روی سرمان هوار می شود که فکر کردم برگهای پاییز هم که مثل چیپس زیر پایمان صدا می کند ...چیپس ! خودم مچ خودم را گرفتم .

"علی عابدینی ..علی ..علی ..."

وقتی از سینما برمی گشتیم،این دیالوگ هامون را مدام زمزمه می کرد و گاهی در پیاده رو بلند میگفت . از آن جلب توجه کردن های  هجده سالگی . آنهایی که سر سودایی دارند...راستی چرا یادم نمی آید . نکند سودا به معنی سفید باشد ؟ اگر اینطور باشد باید کلمه دیگری را جایگزینش کنم .سیاه یا سفید ...وقتی از سینمابرمی گشتیم...

 چترش را باز و بسته می کرد و بی هوا می گفت : " علی علی.... علی عابدینی ..."

با همان لحن در گلو شکسته خسرو شکیبایی.

من می  گفتم : " هیس ! یواشتر! چقدر رمانتیک شده ای "

می گفت: " نگو رمانتیک! بگو احساساتی !"

یادم آمد ... سودا ، یعنی" سیاهی که از سردی و خشکی پدید می آید."

مونث اسود ، سیاه .

دفتر کار حمید نعمت الله ، در خیابان خواجه نظام است . صدابردارمان میگوید:" برای وضعیت سفید می روید؟" بعد می گوید:" نعمت الله در این فیلم خاطره بازی کرده !"

خاطره بازی ! اولین بار است که می شنوم . ما جماعت احساساتی کمتر از این کلید واژه ها داریم . ما می گوییم :" نسل من " ، " نوستالژی" ، ما خاطراتمان را دوست داریم . دوست داریم ؟ می پرستیم ! لبخندی می زنم به خودم و تمام نوشته هایی که پشت سرگذاشته ام . خاطرات ما برای نسل های بعد چه اهمیتی دارند ؟ حتی برای نسل قبل . آنها با خاطرات خود سرخوشند ...و ما خاطره بازی خودمان را داریم ...

حمید نعمت الله  از آن دست آدمهایی است که بعد از یکی دو جمله مصاحبه، حتما دوست داری با او عکس بگیری .

تلخ هست و نیست . فکر می کنم آقای مقدم دوست ، مکمل او بوده که فیلمنامه اش را نوشته و همکاران خوبی هستند .می گوید که اسم وبلاگش چسب زخم است !!!!و من هنوز مات این اسم عجیب و جالب هستم .

ما هنوز عادت به تنهایی نداریم .

ولی چه خوب یادمان است . شبهایی که برق  می رفت و دلت می سوخت که چرا یک قسمت اشین را از دست داده ای . شبهایی که با صدای ضد هوایی   می خوابیدی و به خودت می گفتی این موشک محال است روی سر من بیفتد .

.بعد که صدایش را می شنیدی از  وجدان درد اینکه جانت را انقدر دوست داشته ای  شروع به دلسوزی می کردی  که : پس  امشب کدام خانه  را ویرانه کرده ؟

ما پایتخت نشین ها ادعایی نداریم . برای ما جنگ به معنای کوپن بود و ترس از موشک و زیر راه پله دویدن و شیشه های چسب زده و مردمی که مهربان تر از همیشه بودند و مدرسه های تق و لق .

ما بین این همه دلتنگی زندگی را پیدا کردیم و خاطراتمان را به زیبایی هرچه تمامتر ساختیم . حتی اگر برای عده ای خاطره بازی باشد و برای عده ای اصلا مهم نباشد .

این همه ارزشش را داشت که یک روز ، به پیشنهاد کامران نجف زاده که خودش خدای خاطره بازی است از جایت بلند شوی و به خیابان بروی و این گزارش را تهیه کنی و تقدیم کنی به همه کسانی که دوست ندارند برای دلتنگی هایشان تاوان بدهند . دوست دارند خاطراتشان را به همان زیبایی زنده نگه دارند ...حتی اگر ...حتی اگر آن خاطره ها عاقبت نداشته باشند ...سهم ما از آن همه خاطره شاید چیزی نبوده به جز این تب .

این تب را تقدیم می کنم به همه خاطره بازها .

و به نجف زاده گرامی که بعد از مدتها انگیزه گزارشی را در من زنده کرد که دوستش داشتم.

 با سپاس بیکران از آقای مقدم دوست فیلمنامه نویس وضعیت سفید که باهمه گرفتاری هایش خاطره انگیز ترین مصاحبه هایم را هماهنگ کرد وکارگردان محترم "حمید نعمت الله"  به این امید که  انگیزه هایش را زنده نگه دارد  و فیلم هایی بسازد مثل بوتیک و بهتر از آن .

دانلود گزارش خاطرات دهه شصت

این شعر ،ترانه ای  عاشقانه از ماساری است

می گویند شعر خوب ، شعری است که منبع الهام باشد .متن به قدری خوب بود که تصمیم گرفتم آن را ترجمه کنم .و حالا آن را  به یگانه خواهر دانشمندم که همیشه مشوقم بوده ، تقدیم می کنم .

مهتای عزیزم....که ماساری را دوست دارد.

و تقدیم میکنم..به همه کسانی که دل پاکی دارند و  وسیع و تنها و سر به زیر و سخت زندگی می کنند و عشق و ایمان و شرم  و نجابت و وفاداری را باور دارند و می د انند که زندگی راه خودش را باز خواهد کرد.

 این ترانه سروده جان لنونJohn Lennon است که ماساری آن را خوانده است ...

دانلود همین آهنگ

 من دیگر رو به پایانم ..

ای آنکه خوب نمی شناسمت     

                               دوستت می دارم

زمان می گذرد

و  من هنوز منتظرم که بدانی

                تو دور می شوی و مرا نمی بینی ...

                                            عشق واقعی این است

                                                           عشقی که تو از آن هیچ نمی دانی...

  im going out of my mind)
and even though i dont really know you(you)
and plus im feeling im running out of time
im waiting for the moment i can show you(show you)
and baby girl i want u to know, im watching you go ,im watching you pass me by